Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;
- Szczegóły
- Kategoria: 7wersetów
- Read Time: 5 mins
- Odsłon: 9
List do Tytusa 3:1-7
(1) Przypominaj im, aby zwierzchnościom i władzom byli poddani i posłuszni, gotowi do każdego dobrego uczynku;
Życie przemienione przez dobroć Boga
Opowieść o łagodności, przemianie i łasce, która naprawdę zmienia człowieka
Są słowa w Biblii, które przypominają nam, kim mamy być wobec ludzi — i dlaczego w ogóle możemy żyć inaczej. Apostoł Paweł pisze do Tytusa, aby przypominał wierzącym, że mają być poddani władzom, gotowi do dobrych uczynków, uprzejmi, łagodni, niekłótliwi. To nie jest łatwe. Ale Paweł dodaje coś, co zmienia wszystko.
Mówi, że kiedyś byliśmy inni — zagubieni, oporni, zazdrośni, złośliwi, nienawidzący i nienawidzeni.
„Niegdyś bowiem i my byliśmy głupi, oporni, błądzący…”
To jest prawda o każdym człowieku bez Boga. Ale Paweł nie zatrzymuje się na tym. Pisze dalej, że wszystko się zmieniło, gdy objawiła się dobroć i miłość Boga — naszego Zbawiciela.
„Lecz gdy się objawiła dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela…”
Nie dlatego, że byliśmy dobrzy. Nie dlatego, że zasłużyliśmy. Nie dlatego, że nasze uczynki były wystarczające. Bóg zbawił nas według swego miłosierdzia — przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego.
„Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas…”
Duch Święty został wylany na nas obficie przez Jezusa Chrystusa. To jest piękno Ewangelii: nie my siebie zmieniliśmy — Bóg nas odrodził.
„Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela.”
Paweł kończy słowami, które są jak fundament: zostaliśmy usprawiedliwieni Jego łaską, abyśmy stali się dziedzicami życia wiecznego.
„Abyśmy, usprawiedliwieni jego łaską, stali się dziedzicami zgodnie z nadzieją życia wiecznego.”
Co te słowa mówią nam dzisiaj?
Że łagodność nie jest słabością — jest owocem przemienionego serca. Że dobroć wobec ludzi wypływa z tego, że Bóg okazał dobroć nam. Że nie żyjemy już tak jak kiedyś, bo zostaliśmy odrodzeni.
Łaska nie tylko przebacza — ona przemienia. Ona czyni nas dziedzicami życia wiecznego.
A teraz pytanie do Ciebie…
Czy jest w Tobie miejsce, które wciąż wraca do starego życia? Czy jest relacja, w której brakuje łagodności? Czy jest przestrzeń, w której potrzebujesz odnowienia Ducha Świętego?
Jeśli tak, te słowa są właśnie dla Ciebie.
Bo dobroć Boga naprawdę przemienia. Miłosierdzie naprawdę podnosi. A łaska naprawdę daje nowe życie — takie, które widać w tym, jak traktujemy ludzi.